Trashmetal oude stijl is de laatste jaren aan een ware revival bezig. Oude rotten komen weer bij elkaar of maken nieuwe albums en jonge honden staan paraat. Ook Remorse behoort tot deze laatste categorie. En dan toch een staaltje trashmetal neerzetten waar Sepultura, Slayer en de oude Metallica het voor op een akkoordje zouden gooien. Toegegeven, de bandnaam, songteksten, en de voorliefde voor het oude metaal maken de band niet bepaald vooruitstrevend. Zodra de band begint te spelen kunnen we dit euvel meteen overboord gooien. Met een arsenaal aan uptempo metalriffs en effectieve tempowisselingen bewijst Remorse dat de oude stijl van thrashmetal nog steeds relevant kan zijn in de 21ste eeuw. Ook de rauwhese stem van de zanger is overdonderend begin jaren ’80. Hoewel een enkeling zich uiteraard afvraagt wat de toegevoegde waarde is van zo'n heropwaardering van het verleden, lijkt het logischer om zich gewoon over te geven aan het geheel. Want deze aanstekelijke ‘old school’ thrashbommen, laat menig toeschouwer met plezier terugblikken op de goeie oude tijd. Naarmate het optreden vordert wordt wel duidelijk dat de nummers nog niet bijzonder memorabel of afwisselend zijn. Dat er flink wat (technisch) potentieel in de groep huist, staat buiten kijf. (GS)